W zależności od założonej marketingowej orientacji strategicznej dane przedsiębiorstwo będzie stosowało odmienne strategie podaży. Na strategię podaży składa się strategia produktu oraz kontraktu, razem ze strategią cenową.

W ramach strategii produktu zakłada się kilka sposobów wprowadzenia go na zagraniczny rynek:

  • proste rozszerzenie oznaczające wprowadzenie produktu na zagraniczny rynek bez zmian,
  • adaptacja produktu często stosowana przez przedsiębiorstwa z powodu różnych regulacji prawnych, czynników kulturowych oraz ekonomicznych,
  • wprowadzenia na zagraniczne rynki produktu, który był używany wcześniej w kraju macierzystym bądź wynalezienie nowego produktu, który będzie dostosowany do lokalnych potrzeb konsumentów,
  • rozwój całkiem nowego produktu za granicą, a następnie wprowadzenie go przez przedsiębiorstwo na macierzysty rynek.

Strategiczne decyzje odnoszące się do cen na rynku międzynarodowym charakteryzują się znacznie bardziej kompleksowym charakterem niż na krajowym rynku. Muszą one bowiem uwzględniać dodatkowo:

  • różną interwencję rządów w poszczególnych krajach,
  • zmiany kursów walut,
  • zróżnicowaną inflację,
  • fazy cyklu życia danego produktu na różnych rynkach,
  • zróżnicowane potrzeby oraz gusty konsumentów w poszczególnych krajach,
  • zróżnicowane poziomy dochodów oraz zdolności płatnicze konsumentów,
  • zróżnicowane formy płatności (barter, leasing, handel wymienny),
  • różne stosowane strategie, poziomy konkurencji, słabe oraz mocne strony konkurentów.

Wraz ze wzrostem stopnia umiędzynarodowienia danego przedsiębiorstwa zwiększa się również kompleksowość omówionych zagadnień. W globalnej korporacji, która działa w kilkudziesięciu krajach świata poruszone kwestie są wielkim wyzwaniem dla kierownictwa, które odpowiada za marketingową orientację strategiczną.

 

 

Zespół B.I.R.S.