Zależnie od stopnia skomplikowania umowy i ryzyka wystąpienia „turbulencji” gospodarczych – nadzwyczajnych zdarzeń i wynikających z nich zagrożeń, które mogą trwale lub czasowo uniemożliwić realizację zobowiązań kontraktowych, coraz częściej w umowach zawieranych w międzynarodowym obrocie gospodarczym stosuje się klauzule siły wyższej. Pojęcie siły wyższej nie jest pojęciem zdefiniowanym w Kodeksie cywilnym, choć w kilku przepisach w nim występuje. Najogólniej rzecz biorąc, siła wyższa definiowana jest jako zdarzenie zewnętrzne, niemożliwe do przewidzenia (co obejmuje również nikłe prawdopodobieństwo jego zajścia w danej sytuacji) i niemożliwe do zapobieżenia (przy czym w zasadzie chodzi o niemożliwość zapobieżenia nie tyle samemu zjawisku, co jego następstwom). Klauzula ta pozwala na lepsze dostosowanie zobowiązań umowy do zmieniającego się klimatu gospodarczego w wymiarze krajowym i międzynarodowym. Ustanowienie takich klauzul umożliwia odpowiedni rozkład ryzyk i właściwy do nich podział odpowiedzialności między stronami. Klauzula siły wyższej ma ochraniać w sposób obiektywny interesy obu stron, kiedy zachodzą przypadki, które w normalnych warunkach prowadzenia działalności gospodarczej nie były do przewidzenia.

 

B.I.R.S. Legal Services